Wat zijn hechtingsproblemen?

Hechting is een proces dat zich afspeelt tussen een kind en zijn opvoeders, meestal de ouders. Wanneer dit hechtingsproces goed verloopt, leidt dit tot een duurzame, stevige en liefdevolle relatie tussen het kind en de ouders. Het kind leert hierdoor ook veel over zijn/haar eigen beleving van emoties en zal beter in staat zijn met andere mensen sociale relaties aan te gaan. Ook is het een zeer belangrijk onderdeel van de vorming van een gezonde identiteit. Hechting vindt plaats vanaf de eerste jaren van het leven van een kind. Normaal gesproken is er sprake van een veilige gehechtheid. Als de hechting echter wordt verstoord is er sprake van een onveilige hechting.

Kenmerken
Er bestaan drie types van onveilige hechting:

Onveilig-Vermijdend

Kinderen met dit type hechting tonen weinig gehechtheid aan verzorgers, omdat ze deze als afwijzend of ongevoelig ervaren. Ze negeren of vermijden hun opvoeder en gedragen zich op te jonge leeftijd te zelfstandig..

Onveilig-Afwerend
Deze kinderen zoeken overmatig veel toenadering bij de opvoeder en doen weinig zelfstand. Als de opvoeder afwezig is, worden ze extreem angstig maar bij terugkomst van de opvoeder reageren ze met boosheid en negatief gedrag.
Gedesorganiseerd
Deze kinderen laten zeer wisselend gedrag zien. Enerzijds zoeken zij toenadering bij de opvoeder, maar levert dat ook stress en angst op. Dergelijk gedesorganiseerd gedrag wordt vaak gezien wanneer de omgang met de opvoeder onregelmatig en onvoorspelbaar is geweest. Ook hebben deze kinderen vaak ingrijpende gebeurtenissen meegemaakt.

Wanneer de onveilige hechting een zeer sterk negatief effect heeft op de ontwikkeling en het functioneren van het kind of de jongere kan er worden gesproken van een hechtingsstoornis.