Hechtingsproblemen, wat zijn dat?

Hechting is een proces dat zich afspeelt tussen een kind en zijn opvoeders, meestal de ouders. Wanneer dit hechtingsproces goed verloopt, leidt dit tot een duurzame, stevige en liefdevolle relatie tussen het kind en de ouders. Het kind leert hierdoor ook veel over zijn/haar eigen beleving van emoties en zal beter in staat zijn met andere mensen sociale relaties aan te gaan. Ook is het een zeer belangrijk onderdeel van de vorming van een gezonde identiteit. Hechting vindt plaats vanaf de eerste jaren van het leven van een kind. Normaal gesproken is er sprake van een veilige gehechtheid. Als de hechting echter wordt verstoord is er sprake van een onveilige hechting.

Kenmerken
Er zijn drie verschillende types van onveilige hechting:

  • Onveilig-vermijdend: Kinderen met dit type hechting tonen weinig gehechtheid aan verzorgers, omdat ze deze als afwijzend of ongevoelig ervaren. Ze negeren of vermijden hun opvoeder en gedragen zich op te jonge leeftijd te zelfstandig.
  • Onveilig-afwerend: Kinderen zoeken overmatig veel toenadering bij de opvoeder en doen weinig zelfstandig. Als hun opvoeder afwezig is, worden ze extreem angstig maar bij terugkomst van de opvoeder reageren ze met boosheid en negatief gedrag.
  • Gedesorganiseerd: Kinderen laten zeer wisselend gedrag zien. Enerzijds zoeken zij toenadering bij de opvoeder, maar levert dat ook stress en angst op. Dergelijk gedesorganiseerd gedrag wordt vaak gezien wanneer de omgang met de opvoeder onregelmatig en onvoorspelbaar is geweest. Ook hebben deze kinderen vaak ingrijpende gebeurtenissen meegemaakt.

Wanneer de onveilige hechting een zeer sterk negatief effect heeft op de ontwikkeling en het functioneren van het kind of de jongere kan er worden gesproken van een hechtingsstoornis.

Impact
Problemen in de hechting kunnen verstrekkende gevolgen hebben van de algehele ontwikkeling van kinderen. Zo is er vaak sprake van een stagnatie in de verstandelijke ontwikkeling. Op sociaal en emotioneel gebied zijn kinderen met hechtingsproblemen vaak zwakker. Regelmatig laten kinderen met hechtingsproblemen veel moeilijk en onhanteerbaar gedrag zien. Binnen een gezin zorgen hechtingsproblemen daarnaast voor veel spanningen.

Hoe kunnen wij je hier mee helpen?
De OpgroeiPraktijk kan via psychologisch onderzoek kijken of er sprake is van hechtingsproblematiek. Vaak kan hechtingsproblematiek worden verminderd door (intensieve) ouderbegeleiding en begeleiding van het kind zelf. Hierin kan De OpgroeiPraktijk je bijstaan. In sommige gevallen zijn de hechtingsproblemen zo ernstig dat wij je zullen verwijzen naar een gespecialiseerde instelling.

Tips (voor ouders)

  • Creëer een duidelijke en voorspelbare omgeving voor je kind met een vaste dagstructuur.
  • Probeer zo sensitief mogelijk te zijn in de relatie met je kind en signaleer gedrag en gezichtsuitdrukkingen.
  • Probeer eigen emoties te tonen en te verwoorden richting je kind, zodat je kind jou ook beter leert begrijpen.
  • Benoem emoties die je bij je kind ziet en vraag of je kind de emoties zelf ook zo beleeft.
  • Maak regelmatig een uitje samen met je kind zodat je elkaar beter leert kennen in een ontspannen omgeving.